Χάσαμε και την τελευταία μας ελπίδα


kaiafas itta

Η ΟΜΟΝΟΙΑ που είδαμε χθες στο «Τάσος Μάρκου» μας πλήγωσε ξανά τον εγωισμό και την περηφάνια μας. Μας κουράζει και μας καταστρέφει την ψυχολογία να παρακολουθούμε ανήμποροι να βοηθήσουμε μια ομάδα χωρίς αγωνιστικό και διοικητικό πλάνο να οδεύει σε σμίκρυνση με γοργούς ρυθμούς.

Ενώ ξεκίνησε το παιχνίδι με διάθεση και γρήγορο ρυθμό και ενώ όλα ήρθαν βολικά με δύο ατομικές ενέργειες και γκολ από τον Μπατιμπαγκά η ΟΜΟΝΟΙΑ πάλι δεν κατάφερε να διασκεδάσει τις κακές εντυπώσεις. Παρέμεινε νωθρή, χωρίς ανάπτυξη, με σπασμωδικές κινήσεις και πολλή άγχος. Το δεύτερο ημίχρονο ήρθε να αποτελειώσει και τις τελευταίες μας ελπίδες πως μπορεί αυτή η ομάδα να λειτουργήσει ως ομάδα και να διεκδικήσει το πρωτάθλημα.

Παρά την ποιότητα ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ στο ρόστερ, παρά το βάθος ΠΟΥ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙΚΕ στο σύνολο με τις τελευταίες μεταγραφικές κινήσεις η ομάδα συνεχίζει να βγάζει προς τα έξω μια αρρώστια. Μια ομάδα κομμένη στα δύο με φανερές αδυναμίες στο να επιβληθεί των αντιπάλων της, με συνεχόμενα λάθη στις μεταβιβάσεις και με τον αγαπητό μας φίλο Κώστα Καϊάφα να επαναλαμβάνει πως είναι ικανοποιημένος με την εμφάνιση των ποδοσφαιριστών του. Να βλέπει να ντροπιάζεται μέσα στον αγωνιστικό χώρο το τριφύλλι και παρ’ όλα αυτά να επικροτεί τους ποδοσφαιριστές του. Αυτό μας κάνει θρύψαλα και την τελευταία μας ελπίδα.

Αλλιώς θα ήταν τα πράγματα αν μετά από τέτοιο δεύτερο ημίχρονο ο προπονητής δήλωνε πυρ και μανία με τους ποδοσφαιριστές και έψαχνε λύσεις. Δηλώνοντας όμως ικανοποιημένος με τις καθυστερήσεις για να πάρουμε το διπλό κόντρα σε ανύπαρκτες ομάδες όπως την Αγία Νάπα, και δηλώνοντας πως η μείωση του σκορ έφερε πίεση τότε τίποτα δεν είναι ικανό να μας επαναφέρει. Είμαστε καταδικασμένοι και κυρίως ανήμποροι (αφού δεν μας αφήνουν) να βοηθήσουμε.