Green Devil: Τέρμα στα ίδια λάθη

44
Green Devil

Green Devil

Έτσι ρε μάγκες από το καλημέρα στα δύσκολα.

Μαθημένος θα μου πείτε ο γιαλός από τα κύματα, κάτι που δεν αντιλέγω. Που και που όμως γουστάρει τη θάλασσα να είναι λάδι όπως λέμε. Εμείς μόνο φουρτούνες βλέπουμε, γιαυτό και γίναμε τόσο μα τόσο σκληρόπετσοι.

Ας είναι, άμα είναι να φτιαχτεί το λάθος κανένα πρόβλημα. Για να μη συμβούν τα ίδια όμως, τα διαχρονικά ίδια, αυτά που μας κρατάνε ή καλύτερα τραβάνε στον πάτο πρέπει να τα καυτηριάσουμε από τώρα και να μην τα δεχθούμε στην πορεία.

  1. Δεν θα δεχτούμε το γελοίο ορισμό. Την προηγούμενη φορά πήγαμε στη Γενική– Καταστατική συνέλευση και με τον πιο χτυπητό και αδιάφορο προς εμάς, τα μέλη, τρόπο μας έβαλαν τον Αριστοφάνη Γεωργίου προεδρεύον. Είπαμε… αλλάζουμε και μαζί αλλάζουν και οι νοοτροπίες των παλιών κακών καιρών. Δεν μας χάλασε τόσο ο ορισμός του κ. Γεωργίου αλλά το πως ορίστηκε. Η διαδικασία ήταν στημένη και προμελετημένη και απόδειξη αυτού πως διήρκεσε 4 δεύτερα.
  2. Θέλουμε τον κόσμο έξω μεν αλλά δίπλα μας δε. Όσοι μπορούνε φυσικά να είναι μέσα πολύ καλύτερα, αλλά όσοι δεν είναι μέλη καλό θα ήταν να είναι εκεί, να τους βλέπουν, να καταλάβουν πως η ΟΜΟΝΟΙΑ δεν είναι για πειράματα και για βίτσια. Επειδή φίλε και αδελφέ ΟΜΟΝΟΙΑΤΗ μπορεί η οικονομική στενότητα του καιρού να μην σου επιτρέπει να είσαι μέσα, όσο και αν θα το ήθελες, αλλά πίστεψε με, έχεις λόγο. Η ΟΜΟΝΟΙΑ είναι του ΛΑΟΥ και καλό θα είναι να το αποδείξεις σε όλους. 500 μέσα? 3 000 έξω. Δώσε το μήνυμα σου… ΝΑΙ ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ.
  3. Να προσπαθήσουμε όλοι να πείσουμε όσους ΟΜΟΝΟΙΑΤΕΣ το σκέφτονται να βάλουν υποψηφιότητα (και πιστεύουμε πως είναι ικανοί) να είναι εκείνη τη μέρα υποψήφιοι. Ευκολύνουν το έργο των μελών σε αφάνταστο σημείο.
  4. Μη δούμε πάλι καμιά γελοία ώρα και μέρα σαν την προηγούμενη Καταστατική. Ο ΟΜΟΝΟΙΑΤΗΣ έχει δικαίωμα να είναι κοντά και αν τολμήσετε να του πάρετε αυτό το δικαίωμα κάποιοι, θα μας βρείτε όχι μπροστά σας αλλά πάνω σας !! Ο κόσμος ο απλός, αυτός που δεν είναι μέλος (κυρίως για οικονομικούς λόγους), είναι αυτός που έδωσε το φασόλι φασόλι ή καλύτερα το σελίνι σελίνι και έγιναν τα εκατομμύρια. Είναι αυτός που έκανε την Κύπρο να παραμιλά και να παραληρεί. Και ναι είναι αυτός που έσωσε την ΟΜΟΝΟΙΑ όταν του το ζήτησε. Ο κόσμος αυτός όλος πρέπει να είναι εκεί… Πόσο θα γούσταρα να περάσω από 3 ή 5 000 άτομα για να μπω σε μια Εκλογική…
  5. Εντός της Εκλογικής και πιο συγκεκριμένα στην καταμέτρηση, πρέπει να υπάρχουν άτομα κοινά αποδεκτά από κάθε στρώση αυτού του πανέμορφου ΛΑΟΥ. Μαθαίνουμε συνεχώς για τα «χαίρκα» σας και για τις εξυπνοβλακίες σας. Δεν θα ανεχθούμε τέτοια συμπεριφορά, σας το τονίζουμε από τώρα. Ο ΛΑΟΣ θα είναι εκεί να προστατεύσει την ΙΔΕΑ από κάποιους χαζούς που την είδαν έξυπνοι – εξυπνόβλακες.
  6. Να δοθεί από όλους το μήνυμα πως αυτές οι εκλογές μπορούν να είναι μια καινούρια, αλλά πραγματικά καινούρια αρχή. Μπορούμε και έχουμε τη δύναμη αλλά και τον κόσμο για πολλά. Σίγουρα πολύ περισσότερα από κάθε άλλο σωματείο. Αυτό που δεν μπορεί ο κόσμος είναι τη μυστικοπάθεια και την κοροϊδία, κάτι που τελευταία γινόταν επί καθημερινής βάσης.
  7. Ζητάμε από την όποια επόμενη Διοίκηση όπως αποδοθούν επιτέλους οι ευθύνες που τόσο καιρό ζητάει ο κόσμος. Πρέπει όλοι να γνωρίζουμε τα λάθη αλλά και τους φταίχτες. Όσο και αν φαντάζει σκληρό για κάποιους, μόνο έτσι μπορεί ένας ΛΑΟΣ να μάθει από τα λάθη του και να προχωρήσει. Τα παραδείγματα της ατιμωρησίας, μας έφεραν αυτή τη στιγμή τον Κουτσοκούμνη, τον Ιωνά, τον Κούμα, τον Ποταμίτη, τον Αναστασιάδη, τον Φούλλη και τόσους άλλους να παίζουν με τη στρογγυλή Θεά αλλά και τη Βασίλισσας της. Τα παραδείγματα της ατιμωρησίας μας έφεραν ένα χρέος 25 εκατομμυρίων και ένα μάτσο ανίκανους να κρύβονται πίσω από κερδοφόρες εταιρίες ενώ η ΟΜΟΝΟΙΑ βαδίζει πληγωμένη. Τα παραδείγματα ατιμωρησίας εμφανίζονται κάθε αγωνιστική στα γήπεδα μας μέσω διαιτητών.

ΥΓ. Πόσο ειρωνικό, αυτοί που μας είπαν τόσες και τόσες φορές το τώρα δεν είναι η ώρα, να παραιτούνται μόλις ξεκινάει το πρωτάθλημα και ενώ μόλις πέρασαν 2 μήνες νεκροί.

ΥΓ2. Ώρα να κτίσουμε την ΟΜΟΝΟΙΑ όπως εμείς τη φανταζόμαστε

ΥΓ3. Όλοι εκεί