Αυθεντικός – Η κατάντια του Fair Play [03-10-11]


Θερίζουμε το fair play που έσπειραν

Από το προχθεσινό αποτέλεσμα είμαι ικανοποιημένος αφού πήραμε μια νίκη στο ρελαντί. Είναι πολύ σημαντικό να παίρνεις τους τρεις βαθμούς χωρίς να αποδίδεις ούτε το ελάχιστο των δυνατοτήτων σου και θα ήμουν περισσότερο προβληματισμένος αν αποδίδαμε και δεν κερδίζαμε. Για μια ομάδα είναι μεγαλύτερο πρόβλημα να αποδίδει και να μην κερδίζει από το μην αποδίδει και να κερδίζει.

ΑΛΛΑ με όσα συνέβησαν δύο εικοσιτετράωρα πριν, η νωθρή, η άνευρη και χωρίς πάθος παρουσία της ομάδας ήταν, το λιγότερο, προκλητική. Με όσα έγιναν οι παίκτες έπρεπε να μασάνε σίδερα, να έπαιζαν λες και το παιχνίδι ήταν για την επιβίωση τους. Αντί αυτού είδαμε το ακριβώς αντίθετο. Ούτε στα 1926mg που έχουν δίπλα τους δικαστικές, διαιτητές και ομοσπονδία δεν παίζουν με τόση απάθεια.

Αυτό που είδαμε προχθές είναι ακόμα μια αποτυχία της ευ αγωνίζεσθαι διοίκησης μας. Απέτυχαν να φανατίσουν τους παίκτες μας, να τους δώσουν κίνητρο ενάντια στο γαλαζοκίτρινο κατεστημένο. Δεν πιστεύω πως δεν θέλουν στη διοίκηση να το πετυχούν αυτό, απλά δεν το μπορούν πλέον. Οταν για 3,5 χρόνια ήσουν ο εκπρόσωπος του fair play, του ευ αγωνίζεσθαι, η μετενσάρκωση της μητέρας Τερέζας του ποδοσφαίρου τότε ότι και να κάνεις από εδώ και πέρα, στα μάτια του κόσμου και των παικτών σου ήσουν είσαι και θα είσαι ο -εις μάτην- επίδοξος εξαγνυστής του ποδοσφαίρου.

Αυτή τη στιγμή αδέρφια θερίζουμε το fair play που έσπειραν. Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς η απάθεια που βγάζει η ομάδα με τα όσα συμβαίνουν εις βαρός μας στο βρωμογαλαζοκίτρινο ποδόσφαιρο, και τα όσα εξακολουθούν να κάνουν(ακόμη και ψες στο Τσίρειο) όλοι οι φορείς του προς όφελος του κακομαθημένου παιδιού τους .

Ο πόλεμος όπως είδαμε και ψες στο Τσίρειο είναι πούστικος και ύπουλος όπως ακριβώς και το ποιόν τους. Για να κερδίσουμε αυτόν τον πόλεμο χρειάζεται οι παίκτες μας να επιδείξουν περισσότερο πάθος, μεγαλύτερη θέληση και κυρίως να επιδείξουν μίσος. Για να νικήσεις πρέπει πρώτα να μισήσεις αυτούς που σε πολεμούν. Για αυτό θα πρέπει να φροντίσουμε εμείς ο ΛΑΟΣ της Ομόνοιας να τα μεταδώσουμε στους παίκτες. Τρόποι υπάρχουν πολλοί και δεν θα τους αναλύσουμε εδώ και όταν λέμε μίσος μιλάμε πάντα για το εντός των γραμμών ποδοσφαιρικό μίσος.

Κατάντια

Καταντήσαμε… όχι λάθος το παίρνω ξανά από την αρχή. Πάμε πάλι, μας ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ οι κύριοι της διοίκησης να μας αδικούν κατάφορα με διαιτητικές ή δικαστικές αποφάσεις και να μένουμε απαθείς, να το θεωρούμε φυσιολογικό ή ακόμα χειρότερα να περιμένουμε πως ως δια μαγείας θα φτιάξουν τα πράγματα και πως κάποτε το αυτονόητο 50-50 εντός και εκτός αγωνιστικών χώρων, θα πρυτανεύσει στο κυπριακό ποδόσφαιρο.

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα προχθές μετά την -αριθμητική- παρουσία του κόσμου μα κυρίως μετά την νωθρή, χωρίς πάθος παρουσία της ομάδας. Ολα αυτά μόλις δύο εικοσιτετράωρα μετά την απόφαση της δικάστικης και τις έκτατες διασκέψεις της αγουροξυπνημένης διοίκησης. Από τον κόσμο όμως δεν έχω παράπονο, ποιος είμαι εγώ άλλωστε για να στοχοποιήσω τον τεράστιο ΛΑΟ της Ομονοιας; Ο κόσμος βαρέθηκε να είναι θεάτης στο ίδιο έργο, μα πιο πολύ έχει πειστεί πως η πλειοψηφία των άνθρωπων που έχουν τις τύχες της Ομόνοιας, είναι κατώτεροι των περιστάσεων και των απαιτήσεων του. Για αυτό και η βροντερή… απουσία του.

Ενα πέναλτυ, ένα σχισμένο καλσόν και το μη μου άπτου κοράκι

Τι τα συνδέει όλα αυτά; Μα τι άλλο από το (ακόμα ένα στην βρωμοιστορία τους) κάλπικο πέναλτυ που πήραν ψες. Σύμφωνα με τους ειδικούς κανονισμόυς που θεσπίστηκαν για τα 1926mg όταν φύγει πόντος από το καλσόν παίκτη τους είναι πέναλτυ. Ψες και πόντος έφυγε και στην περιοχή σκόνταψε(θα φταίνε τα ψιλοτάκουνα) επομένως καθαρή περίπτωση πέναλτυ.

Το εν λόγω κοράκι που έδωσε το ψεσινό πέτσινο πέναλτυ, σε ένα παιχνίδι στο γσπ 2 χρόνια πριν, όταν οι οπαδοί της Ομόνοιας βρίζαμε την αγαπημένη του ομάδα το διέκοψε προσωρινά για υβρίστικα συνθήματα. Για να καταλάβετε πόσο μη μου άπτου είναι με την παραγκομάδα του, όχι μόνο με την πρώτη ευκαιρία της έδωσε ανύπαρκτο πέναλτυ, όχι μόνο διέκοψε αγώνα για να μην την βρίζουν αλλά όταν μετά που διέκοψε τον αγώνα μας και του βρίζαμε τα ιερά και τα όσια δεν τον πείραξε για να το δικόψει ξανά! Το ίδιο και ψες, όταν μετά το πέναλτυ φάντασμα του έβριζαν ιερά και όσια δεν το διέκοψε.

Ισως και να έχω λάθος, να μην είναι και τόσο μη μου άπτου με την ομάδα που το 1957 τερμάτισε τελευταία αλλά να είναι κάποια παράγραφος σε κάποιο άρθρο της βίβλου των κοράκων που να λέει ”όταν μας βρίζουν τα αγαπημένο μας παιδάκι κάνουμε τα πάντα για να τους σταματήσουμε” Κάτι σαν γονική φροντίδα.

Quiz και απαντήσεις

-Ποιο είναι το αγαπήμενο πτηνό των λαστιχάριων; Το καράκι

-Αφου οι λαστιχάριες ζήλεψαν το πτηνό που έχει ως έμβλημα μια (ά)γνωστη ομάδα, ποιο προτίθενται να χρησιμοποιήσουν στη φανέλα τους; Το καράκι

-Ποιος είναι ο μεγάλος μεταγραφικός στόχος των λαστιχάριων; Ο Γιώργος Κορακάκης του Εθνικού Πειραιώς.

ΣΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΑΣ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΧΑΛΑΣΤΡΑ… ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΛΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΣΧΕΣΗ!

Αυθεντικός