Τριφύλλι – Omonoia Fans Site – Φανατικά πράσινοι

Nightmare: Hasta la Victoria siempre Comandante!


nightmare omonoia

Είναι δύσκολο την σήμερον ημέρα να μείνεις πιστός στις ιδέες και τις αξίες σου, να δώσεις τις μάχες με κάθε σου δύναμη και στο τέλος να πεθάνεις για αυτές. Για τον μεγάλο Τσε όμως αυτό ήταν αυτονόητο!

Ο μεγάλος επαναστάτης και γιατρός Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα γεννήθηκε στις 14/6/1928 στο Ροζάριο της Αργεντινής από τον μηχανικό Ερνέστο Γκεβάρα Λιντς και την Σέλια ντε λα Σέρνα.

Το 1947 ο Γκεβάρα γράφτηκε στην Ιατρική σχολή του Μπουένος Άιρες όπου εκεί θα φοιτούσε για έξι χρόνια μέχρι το 1953.

Τις διακοπές του τις περνούσε δουλεύοντας στο λεπροκομείο του Σαν Φρανσίσκο ντε Σάναρ στα ορεινά της Κόρδοβα.

Το 1951 μαζί με τον φίλο και συμφοιτητή του Αλμπέρτο Γκρανάδο ξεκίνησε την επτάμηνη του περιπλάνηση με μοτοσυκλέτα σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής (Αργεντινή, Βολιβία, Χιλή, Περού, Κολομβία, Βενεζουέλα).

Το 1953 αποφοίτησε από την Ιατρική σχολή και ξεκίνησε για το δεύτερο μεγάλο του ταξίδι σε χώρες της Λατινικής Αμερικής (Βολιβία, Περού, Ισημερινός, Παναμάς, Κοσταρίκα, Ονδούρα, Σαλβαδόρ) με τελικό προορισμό την Γουατεμάλα όπου εκεί δέχεται πρόταση από το Γουατεμαλέζικο Κόμμα Εργασίας και την απορρίπτει.

Λίγους μήνες μετά η εισβολή των μισθοφόρων της CIA ανατρέπει την προοδευτική κυβέρνηση του Χακόμπο Άρμπενς και ο Τσε χωρίς πολλή σκέψη παίρνει την μεγάλη απόφαση να συμμετάσχει στην ένοπλη πολιτοφυλακή της κουμμουνιστικής νεολαίας που είχε ως στόχο να αντισταθεί στους εισβολείς.

Στην συνεχεία του αγώνα τίθεται καταζητούμενος από την Αστυνομία του νέου καθεστώτος και ζητά άσυλο στην πρεσβεία της Αργεντινής . Τελικά καταφέρνει να διαφύγει στο Μεξικό μαζί με την μέλλουσα γυναίκα του Ίλντα Γκαντέα.

Ο Ερνέστο Γκεβάρα καταφθάνοντας στο Μεξικό εργάστηκε ως φωτογράφος, νυχτοφύλακας και γιατρός σε νοσοκομείο και την ίδια χρονιά συναντήθηκε με τον Φιντέλ Κάστρο και δέχτηκε την πρόταση του να συμμετέχει στον ανταρτικό αγώνα.

Γράφει γράμμα από το Μεξικό στον πατέρα του : «Ένας Κουβανός ηγέτης με κάλεσε να μπω στο ένοπλο απελευθερωτικό κίνημα της χώρας του και φυσικά δέχτηκα. Το μέλλον μου δέθηκε πια με την Κουβανική επανάσταση. Από εδώ και στο εξής μην βλέπετε το θάνατο μου σαν στέρηση, να λυπηθείτε μόνο αν, πάρω στον τάφο μου τη στενοχώρια ενός μισοτελειωμένου τραγουδιού όπως είπε και ο Χικμέτ (Τούρκος ποιητής) ».

Στο Μεξικό ο Ερνέστο Γκεβάρα μαθαίνει σκοποβολή μαζί με τους «Μονκαντίστας» υπό τις οδηγίες του Κάστρο, όπου και του δίνουν το προσωνύμιο «Τσε», χαρακτηριστικό επιφώνημα των Αργεντινών. Διορίζετε ως γιατρός της ομάδας και εξασκείται καθημερινά στις πολεμικές τέχνες και την αντοχή.

Ο Τσε πλέον, όπως έγινε μετέπειτα ανά την υφήλιο γνωστός, θα παντρευτεί την Ίλντα Γκαντέα και το 1956 θα αποκτήσει μαζί της ένα παιδί, την Ιλντίτα. Ένας γάμος που δεν θα κρατήσει για πολύ αφού 4 χρόνια αργότερα θα χωρίσουν οι δρόμοι τους, με τον Γκεβάρα να παντρεύεται την επαναστάτρια Αλέιδα Μάρτς και να αποκτά μαζί της ακόμη τέσσερα παιδιά, την Αλέιδα, τον Καμίλο, την Σέλια και τον Ερνέστο.

Παράλληλα του οικογενειακού του βίου και της γέννησης του πρώτου του παιδιού ο Τσε εντάσσετε στο Κίνημα της 26ης Ιουλίου του Φιντέλ Κάστρο και ξεκινάνε την προετοιμασία για τον ανταρτοπόλεμο στην Κούβα.

Στις 2/12/1956 επιχειρείτε η απόβαση στην Κούβα των 82 μαχητών, μεταξύ των οποίων οι Κάστρο και Τσε Γκεβάρα με την θαλαμηγό Γκράνμα όπου εκεί θα δεχτούν την σφοδρή επίθεση και τον κυριολεκτικό αποδεκατισμό τους από τον στρατό του Μπατίστα με 60 από τους 82 συντρόφους νεκρούς.

Οι 22 επιζήσαντες επαναστάτες μεταξύ των οποίων και ο Τσε Γκεβάρα τραυματισμένος διαφεύγουν στην Σιέρα Μαέστρα και τίθεται σε πλήρη λειτουργία το αντάρτικο.

Μετά την ανασυγκρότηση και την στρατολόγηση νέων μελών, οι αντάρτες περνούν στην επίθεση και οι πρώτες νίκες δεν θα αργήσουν να έρθουν, με τον Τσε Γκεβάρα να δείχνει ιδιαίτερες ικανότητες και αποφασιστικότητα.

Ο Τσε προβιβάζετε σε Κομαντάντε και αναλαμβάνει την διοίκηση της Δεύτερης Επαναστατικής Φάλαγγας με τον Φιντέλ να τον αποκαλεί ως «Ένας αρτίστας στον ανταρτοπόλεμο».

Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τον Τσε και τους άντρες του, με πάθος για την λευτεριά η φάλαγγα του Τσε διασχίζει την Ανατολική Κούβα και τον Οκτώβρη του 1958 καταλαμβάνει τα βουνά Εσκαμπρέ στο κέντρο του νησιού και προετοιμάζεται για την τελική μάχη, την περίφημη μάχη της Σάντα Κλάρα.

Μετά από δύο μήνες αγώνα ο Τσε μαζί με τους 360 άντρες του φτάνουν στην Σάντα Κλάρα, το τελευταίο κάστρο πριν την Αβάνα. Μετά από γενναίες μάχες, έως και επιθέσεις αυτοκτονίας ο στρατός του δικτάτορα Μπατίστα συντρίβεται από τους αντάρτες με τον ίδιο να καταφέρνει να διαφύγει μια μέρα αργότερα στην Δομινικανή Δημοκρατία. Η Αβάνα ήταν πλέον ελεύθερη με τον Τσε να δηλώνει μετά την νίκη «Δεν είμαι libertador (απελευθερωτής). Δεν υπάρχουν libertadores. Οι ίδιοι οι άνθρωποι απελευθερώθηκαν από μόνοι τους».

Ο Τσε Γκεβάρα αποκτά άμεσα την Κουβανική υπηκοότητα και λαμβάνει μέρος στην Κυβέρνηση της χώρας. Ανάλαβε σημαντικά πόστα και άφησε το στίγμα του στην πολιτική ζωή του τόπου.

Διοικητής της στρατιωτικής ακαδημίας, διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Αγροτικής Μεταρρύθμισης, πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας και Υπουργός Βιομηχανίας, με τον Τσε επίσης να εκπροσωπεί την Κούβα σε διεθνής περιοδείες σε Αίγυπτο, Σουδάν, Ινδία, Ινδονησία, Γιουγκοσλαβία και Κεϋλάνη, για τη δημιουργία δεσμών ανάμεσα στην Κούβα και το «Μπλοκ των Αδεσμεύτων». Η δεύτερη του διεθνή περιοδεία ήταν σε Τσεχοσλοβακία, ΕΣΣΔ, Κίνα, Β. Κορέα και Αν. Γερμανία

Το 1961 αποκρούετε απόβαση των μισθοφόρων της CIA στον Κόλπο των Χοίρων από τους Κουβανούς και τον Τσε Γκεβάρα να απορρίπτει στην συνεχεία σε συνέδριο του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών, στην Πούντα ντελ Έστε της Ουρουγουάης την πρόταση των Αμερικανών για «Συμμαχία για την Πρόοδο» των κρατών της Λατινικής Αμερικής.

Η απάντηση των Αμερικανών ήταν άμεση. Εκδίωξη της Κούβας από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών και την επιβολή πλήρους εμπορικού αποκλεισμού.

Το 1962 ο Τσε επισκέπτεται για δεύτερη φορά την ΕΣΣΔ για την υπογραφή συμφωνίας οικονομικής συνεργασίας. Μια σχέση που παρόλο στην αρχή ήταν άριστη, λίγους μήνες μετά διαταράχτηκε με τους οργισμένους Κουβανούς να διαμαρτύρονται για ξεπούλημα του Χρουστσόφ στην «Κρίση των πυραύλων».

Τρία χρόνια αργότερα στο 2ο Οικονομικό Σεμινάριο Αφροασιατικής Αλληλεγγύης θα ήταν και η τελευταία του δημόσια ομιλία. Ο Τσε κάλεσε τους ηγέτες σε ενιαίο αντιιμπεριαλιστικό αγώνα σε παγκόσμια κλίμακα ενώ δεν παρέλειψε να εκφράσει την σκληρή του κριτική στις άνισες ανταλλαγές μεταξύ του «σοσιαλιστικού μπλοκ» και του «Τρίτου Κόσμου».

Πέντε χρόνια η φλόγα της επανάστασης έκαιγε μέσα του και οι διαπραγματεύσεις με πολιτικούς τον έπνιγε. Έτσι αποφάσισε να παραιτηθεί από κάθε πολιτική του ιδιότητα κάτι που αναπόφευκτα έφερε και την σύγκρουση του με τον Φιντέλ.

Στο αποχαιρετιστήριο του γράμμα που έστειλε την 1/4/1965 αναφέρει : «Αισθάνομαι ότι έχω κάνει το καθήκον μου προς την Κουβανέζικη επανάσταση, στο έδαφός της, και αποχαιρετώ εσένα, τους συντρόφους, το λαό σου ο οποίος είναι τώρα και δικός μου. Αν ο θάνατος με βρει κάτω από άλλους ουρανούς, η τελευταία μου σκέψη θα είναι γι’ αυτό το λαό και ειδικά για σένα. Όπου κι αν βρίσκομαι, θα αισθάνομαι την ευθύνη του να είσαι Κουβανός επαναστάτης και σαν τέτοιος θα συμπεριφέρομαι. Δεν λυπάμαι που δεν άφησα τίποτα υλικό στη γυναίκα και τα παιδιά μου. Είμαι ευτυχισμένος που έγινε έτσι. Δε ζητώ τίποτα γι’ αυτούς γιατί το κράτος θα φροντίσει να έχουν αρκετά για να ζήσουν και να μορφωθούν. Θα είχα πολλά να πω σ’ εσένα και το λαό μας, αλλά αισθάνομαι ότι είναι άχρηστα. Οι λέξεις δεν μπορούν να εκφράσουν αυτό που θα ήθελα και δεν υπάρχει λόγος να ξοδεύω σελίδες»

Μετά το ταξίδι του στο Κονγκό και την συμμετοχή του στον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό, το 1966 ο Τσε Γκεβάρα ταξιδεύει στην Πράγα με στόχο τον σχεδιασμό του νέου αντάρτικου στην Βολιβία.

Ένα χρόνο μετά φτάνει στο Λα Πας με το ψευδώνυμο Αδόλφο Μένα Γκονσάλες και εγκαταστάθηκε πλέον στην αντάρτικη βάση του Νανκαχουασού όπου εκεί μετά από διαβουλεύσεις με τον γενικό γραμματέα του ΚΚ Βολιβίας, Μάριο Μόνχε έρχεται σε ρήξη για το ζήτημα της καθοδήγησης του ένοπλου αγώνα.

Στις 23/3/1967 γίνεται η πρώτη επίθεση του Εθνικοαπελευθερωτικού Στρατού συνοδευόμενη από μήνυμα του Τσε στην Τριηπειρωτική: «Εμπρός για 2,3, πολλά Βιετνάμ».

Τον Απρίλιο του ιδίου έτους συλλαμβάνετε ο Γάλλος συγγραφέας Ρεζί Ντεμπρέ όπου μετά από ανάκριση του επιβεβαιώνει την παρουσία του Τσε στην Βολιβία.

Στις 8/10/1967 ο Τσε μαζί με τους αντάρτες του περικυκλώνονται στο φαράγγι Γιούρο από τον Βολιβιανό στρατό, την CIA και τις επίλεκτες Αμερικανικές δυνάμεις που ήθελαν να δώσουν τέλος στην δράση του. Μετά από μια άνιση μάχη ο Τσε τραυματίζεται και συλλαμβάνεται.

Αφού αρχικά ανακρίνεται από τους Αμερικανούς στην συνεχεία δίνετε εντολή από την Βολιβιανή Χούντα να εκτελεστεί στις 9/10/1967 από τον υπαξιωματικό του Βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν.

Στην αρχή ο Τεράν δίστασε να εκτελέσει την εντολή, με τον Τσε να φέρεται να του λέει «Ήρθατε να με σκοτώσετε. Ρίξε, δειλέ, έναν άντρα θα σκοτώσεις» με τον πρώτο να πατάει τελικά την σκανδάλη λίγο μετά το μεσημέρι και να δολοφονεί τον Τσε.

Νόμιζαν ότι είχαν σκοτώσει τον Κομαντάντε αλλά δεν ήξεραν ότι ήταν ήδη αθάνατος στις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων!!!

Το άψυχο σώμα του μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Σαν Χοσέ όπου έγινε και η νεκροψία, στα πρακτικά της οποίας καταγράφτηκαν συνολικά εννέα πληγές από σφαίρες στον θώρακα.

Μετά από εντολή της CIA το πτώμα του έπρεπε να χαθεί χωρίς κανένα ίχνος και έτσι θάφτηκε κρυφά κοντά στο αεροδρόμιο, 30χλμ από την Λα Ιγκέρα.

Το πτώμα αυτού του τεράστιου αγωνιστή έμεινε στον κρυφό τάφο μέχρι τις 12/7/1997 όπου και ανακαλύφθηκε στο Βαγιεγκράντε της Βολιβίας. Στην συνεχεία, αφού μεταφέρθηκε στην Κούβα κηδεύτηκε στην Σάντα Κλάρα, την πόλη που ο ίδιος είχε κατάκτηση το 1958 ανοίγοντας τον δρόμο για την τελική νίκη.

Hasta la Victoria siempre Comandante …

ΥΓ1 Ο άνθρωπος πρέπει να περπατάει με το κεφάλι απέναντι στον ήλιο. Και ο ήλιος πρέπει να κάψει το μέτωπο και καίγοντάς το να το σφραγίσει με τη σφραγίδα της τιμής. Όποιος περπατάει σκυφτός, χάνει αυτή την τιμή!!!

ΥΓ2  Αν τρέμεις από αγανάκτηση για κάθε αδικία, είσαι σύντροφός μου!!!

ΥΓ3  Μεγαλώσαμε με την φωτογραφία σου στο προσκεφάλι μας μεγάλε Κομαντάντε. Με μια φωτιά που άναβε η ματιά σου στα όνειρα μας έδινες ελπίδες!!!